Becoming the painting, "Finding"

Nachtuil Klaas Van der Linden De eerste keer dat ik het werk van Klaas Van der Linden zag was in het atelier van vrije grafiek in Sint-Lucas Gent. Ik was meteen verkocht. Al was het maar omdat hij niet de zoveelste student vrije grafiek was die van verlaten havengezichten steriele ‘grafische’ patronen maakte. Klaas stond voor wat hij deed en dat viel niet zomaar met het om even wie of wat te vergelijken. Het was in het derde jaar van zijn studie. Het moment waarop hij zijn spuitbus voor een verfborstel had ingeruild. Klaas was duidelijk niet onder de indruk van de huidige bricoleer tendens en ontpopte zich als een volleerd realist. Voor zijn eerste schilderijen koos hij voor een model dat altijd voorhanden was. Hij schilderde zichzelf in nachtelijke zelfportretten. Nu eens ironisch, dan aandoenlijk. De poses van zijn gespiegelde gezicht variëren van een gezicht vol schuim, bloed of plakkers. Kortom alle poses waarin hij ruime tijd voor de spiegel doorbracht en daarmee een voorbeeld voorhanden had om op doek over te brengen. Klaas is een specialist van de nacht. In elk doek schijnt het donkere licht van de nacht. Voor een stuk is dat te danken aan zijn nachtelijk leven als graffiti spuiter, voor een ander deel is dat te wijten aan een oogafwijking. Alleen tegen een zwarte achtergrond staat zijn blik helemaal op scherp. Zoals het een goed kunstenaar past heeft hij dat nadeel in een voordeel omgebogen. Klaas is op zoek naar de ziel van de nacht. Letterlijk en figuurlijk. De nacht is een avontuur waarin hij bij zichzelf en anderen op minder courante taferelen stuit. Al valt hij ook soms gewoon in slaap op de rug van zijn hond. Het goede voorbeeld van zijn vader volgend die op een onbewaakt moment, lekker onderuitgezakt, in slaap is gesukkeld. Maar wanneer ’s nachts de straat hem roept, wordt hij in zijn verbeelding een 19de eeuws Engels sujet, op zoek naar de romantische realiteit van het nachtelijk straatleven. Kompanen zijn er ’s nachts genoeg: spoorwegarbeiders, straatwerkers en jeugdige nachtbrakers. En wanneer die niet voorhanden zijn verschijnen er vertrouwde symbolen van de spreekwoordelijke nacht zoals in een reeks schilderijen met een doodshoofd. Soms zijn de beelden nog net iets teveel als een uitroepteken op een straatmuur zonder meer. Maar de muziek van de nacht die hij hier en daar al in een flard weet op te vangen is zwanger van belofte. Jeroen Laureyns [English version]

Night Owl The first time I saw Klaas Van der Linden’s works was in the studio of Graphic Art at the university college Sint-Lucas in Ghent. I loved it straightaway. If only because he wasn’t just another student of Graphic Art who turned desolate port scenes into sterile ‘graphical’ patterns. Klaas was confident about what he was doing and you couldn’t compare that to just anyone or anything. This was in his third year, the year he traded his spray can for a painting brush. Klaas obviously wasn’t impressed by the current ‘bricolage’ trend and grew into an out-and-out realist. For his first paintings he used a model that was always available. He painted himself in nocturnal self-portraits. Sometimes ironically, sometimes emotively. His face covered in foam, blood or band-aids. Like this, he stood in front of the mirror some considerable times and translated his model on canvas. The night is Klaas’s specialty. In every painting the dark light of the night shines. This is partially thanks to his nightly life as a graffiti painter, but also because of an eye defect. Only against a black background does he have a sharp eye. And as it befits a true artist, he turned that disadvantage into an advantage. Klaas is looking for the spirit of the night. Literally and figuratively. The night is an adventure, where he encounters less common scenes of himself and of others. Klaas does just fall asleep sometimes resting his head on his dog, following his father’s example, who, in an unguarded moment, sinking back, has dozed off. But when the street calls him at night, in his imagination he becomes a 19th century English character, searching for the romantic reality of the nightly life on the street. There are enough companions around at night: railroad workers, street workers and young night-revellers. And if they aren’t there familiar signs of the proverbial night appear like in a series of paintings with a skull. From time to time, the images can still be too much like an exclamation mark on a street wall, but the music of the night he manages to slightly capture here and there is very promising. Jeroen Laureyns [Nederlandse versie]

"People I know"	Ghent - kamer 12 Sint Lucas (26/05/08 - 07/06/08)
Contest
Winner of the TMF Graffiti contest 2006

	Bibliografie
	De Standaard (20/03/2009) - Blz. 21
	Clash der kunsten in het MSK (Interview)
	Focus Knack (18/03/2009) - Blz. 29
	Outside Insight, Street canvas expo (Painting)
	Zone 09 (3-16/12/2008)
	Interview
	De Beiaard (20/02/2009)
	wallpainting
	P magazine weekblad (26/08/2008)
	wallpainting
	De Canvascollectie "Uw kunst in beeld" (2008) - Blz. 214
	Painting "Fré"
	Next level magazine nr 54 (2008)
	Passe-Partout week 21-22 (mei 2007)
	Graff Bomz nr 37 (2007)
	wallpainting

	Bibliografie
	Blazing magazine 12 (2007) - Blz. 24
	wallpainting
	Blazing magazine 10 (2007) - Blz. 79
	wallpainting
	Blazing magazine 09 (2007) - Blz. 71
	wallpainting
	Essensie magazine nr 113 (November 2008) - Blz. 5 & 45
	Graffiti in de berenkuil Eindhoven NL
	De Standaard (27/10/2006) - E&F Blz. 1
	Wallpainting
	Het Nieuwsblad regio Oudenaarde – Wetteren (04/11/2005) - Blz. 18
	Wallpainting
	Pas uit magazine (Juni 2008)
	Interview Canvascollectie
	Dagkrant 05 filmfestival (16/10/2005)
	Interview graffiti project filmfestival

	Bibliografie
	Het Nieuwsblad (08/09/2005) - Blz. 17
	Interview TMF graffiti contest
	De Beiaard weekblad Zuid-Oost Vlaanderen (26/08/2005) - Blz. 17
	Interview TMF graffiti contest
	Het Nieuwsblad - Streeknieuws Dender (15/03/1999)
	Interview graffiti Sint-Lievens Houtem

Contact

klaasvanderlinden@hotmail.com

0479/92.27.22